+48 85 713 13 20
+48 85 713 13 19
chm@chm.eu

Уважаемые Дамы и Господа,

несомненно, мы все хотим быть в хорошей форме и самостоятельным. К сожалению, преимущества цивилизации – быстрее средства транспорта, более легкий доступ к экстремальным видам спорта увеличивают риск серьезных травм. Кроме того, как общество мы становимся старше и старше, но наших увлечений не хотим оставлять.
Именно поэтому современная ортопедия и травматология сталкиваются с проблемой обеспечения быстрого возврата здоровья и хорошей формы. Выполнить эту задачу помогают новейшие медицинские решения, созданные благодаря сотрудничеству инженеров с медиками. И чтобы Вы легче поняли врача, хотим объяснить несколько терминов, с которыми можете столкнуться в процессе Вашего лечения.

Начиная с самого начала:

Co to jest złamanie?

Złamanie to przerwanie ciągłości kości powstałe w wyniku działania siły większej niż kość może wytrzymać.

 

Jakie są symptomy złamania?

Najczęściej pojawia się ból, opuchlizna i tkliwość w okolicy urazu. Zdarza się również usłyszeć „chrupnięcie” w momencie złamania. Wizualnie, obserwuje się opuchliznę, deformację, przemieszczenie skóry w miejscu złamania, a także nieprawidłowe ruchy kości.  

Jakie są przyczyny złamań?

Najczęstsze przyczyny złamań to:

  • uraz wysokoenergetyczny (wypadek komunikacyjny, upadek z wysokości, uderzenia, postrzał z broni palnej),

  • „zmęczenie kości” (często dotyczy sportowców, którzy poddawani są dużym obciążeniom),

  • osteoporoza lub inna choroba układu kostnego.

Jakie są rodzaje złamań?

Złamanie może być:

  • zamknięte (ciągłość skóry nienaruszona) lub otwarte (przerwana ciągłość skóry),
  • wyrównane (z niewielkim przemieszczeniem fragmentów względem osi kości) lub z przemieszczeniem,
  • proste lub skomplikowane (ze znacznym uszkodzeniem tkanek miękkich, tj. mięśni, nerwów, naczyń).            

Złamanie może dotyczyć:

  • trzonu kości, tj. części środkowej kości długiej;
  • nasady lub przynasady kości długiej (zakończenia kości) w części bliższej = proksymalnej (tej bliżej ciała) lub w części dalszej = dystalnej (tej oddalonej od ciała).

Jakie są metody leczenia złamań?

W przypadku złamań zamkniętych, prostych, wyrównanych najczęściej wystarczy opatrunek gipsowy. Lekarz zakłada go po uprzednim nastawieniu złamania, unieruchamiając z reguły oba najbliższe stawy, co zapewnia większą stabilność.

Złamania otwarte, skomplikowane, z przemieszczeniem wymagają interwencji chirurgicznej. W czasie zabiegu następuje zaopatrzenie uszkodzonych tkanek miękkich i naczyń oraz nastawienie złamania, a następnie jego stabilizacja za pomocą implantów ortopedycznych.

Co to jest osteosynteza?

Jest to procedura chirurgiczna w ortopedii polegająca na redukcji i zespoleniu złamania kości przy pomocy implantów. Jej głównym celem jest połączenie odłamów kości i ustabilizowanie miejsca złamania. Można ją wykonać przez skórę lub „na otwarto”, a zaletą metody przezskórnej jest możliwość rozpoczęcia wczesnej rehabilitacji.

Co to jest implant i z czego jest wykonany?

Najogólniej, jest to ciało obce czasowo lub na stałe wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu. Najczęściej spotykanym w ortopedii surowcem jest metal (stopy tytanu, stal chirurgiczna) lub połączenia metalu z ceramiką, polimerami czy kompozytami. Wszystkie materiały przebadane są pod kątem biozgodności.

Obowiązujące procedury certyfikacji wyrobów medycznych gwarantują bezpieczeństwo pacjenta. Niestety nie eliminuje to, bardzo rzadko zdarzających się, przypadków odrzucenie implantu czy też reakcji alergicznej.

Co to jest gwóźdź śródszpikowy i kiedy się go stosuje?

Gwóźdź śródszpikowy – to wykonany z metalu element, swoim wyglądem przypominający zwykły gwóźdź, w którym na przeciwległych końcach wywiercono otwory do jego zaryglowania w kości za pomocą wkrętów.

Stosowany jest w leczeniu złamań kości długich (tj. udowej, piszczelowej, ramiennej, itp.), a także w przypadkach wadliwego zrostu lub braku zrostu po wcześniejszym leczeniu innymi metodami.

Korzyści jakie daje zastosowanie gwoździa śródszpikowego:

  • stanowi trwałą i elastyczną podporę dla złamanej kości,
  • minimalizuje uszkodzenie naczyń krwionośnych i zaburzeń ukrwienia zespalanej kości,
  • pozwala na dokładniejsze odtworzenie osi kości przyspieszając proces zrostu i umożliwiając wcześniejsze obciążanie kończyny,
  • sprzyja naturalnym ruchom uszkodzonych mięśni i sąsiadujących stawów,
  • umożliwia wczesne leczenie ambulatoryjne chorego, ułatwia jego pielęgnację, samoobsługę i prowadzenie zabiegów rehabilitacyjnych.

Na czym polega zabieg implantacji gwoździa śródszpikowego?

Chirurg ortopeda poprzez niewielkie nacięcie skóry i tkanek miękkich wprowadza gwóźdź do jamy szpikowej chorej kości, a następnie blokuje (rygluje) go w odpowiednim miejscu.

Blokowanie polega na wkręceniu (również po uprzednim nacięciu) w odpowiednie otwory i pod odpowiednim kątem wkrętów, które mocują implant tworząc wewnętrzną szynę do stabilizacji złamania.

Cały zabieg przeprowadza się pod kontrolą aparatu rtg.

Co to jest płyta blokowana i kiedy się ją stosuje?

W odróżnieniu od gwoździa, płytę blokowaną mocuje się na kości. Wraz z wprowadzonymi wkrętami tworzy rodzaj mostu pomiędzy przeciwległymi fragmentami złamania.

Płyta blokowana swoim kształtem odwzorowuje konkretną powierzchnię kości, do leczenia której została przeznaczona. Jej konstrukcja oraz odpowiednio użyte wkręty pozwalają również na odtworzenie powierzchni stawowej i jej pewną stabilizację.

Dlatego znajdują one zastosowanie w leczeniu złamań wieloodłamowych nasad i przynasad kości długich, a także w przypadku wadliwego zrostu lub braku zrostu kości, po wcześniejszym leczeniu innymi metodami.

Na czym polega zabieg implantacji płyty blokowanej?

Chirurg ortopeda wykonuje na skórze nacięcie, poprzez które dostaje się do obszaru złamania. Nastawia złamanie, które stabilizuje poprzez założenie płytki i jej wstępne unieruchomienie na kości. Następnie, w odpowiednie otwory i pod odpowiednim kątem wprowadza wkręty, które mocują płytę do kości.

Należy zaznaczyć, iż płyta nie musi  dokładnie przylegać do kości. Wręcz przeciwnie, jej konstrukcja ogranicza kontakt z kością, co pozwala na lepsze dokrwienie okolicy złamania i znacznie przyspiesza gojenie.

Dlaczego implant a nie gips?

Nie wszystkie złamania da się wyleczyć poprzez nastawienie i unieruchomienie złamanej kończyny w opatrunku gipsowym. Te bardziej skomplikowane, powstałe właśnie w wyniku urazów wysokoenergetycznych (wypadki komunikacyjne, upadki z wysokości) lub słabej struktury kości, wymagają bardziej złożonych procedur medycznych, choćby z uwagi na dodatkowe, towarzyszące urazowi,  uszkodzenia tkanek miękkich.

Stosowane we współczesnej ortopedii i traumatologii rozwiązania umożliwiają wcześniejsze rozpoczęcie rehabilitacji pacjenta, a co za tym idzie  jego szybszy powrót do sprawności fizycznej, pracy zawodowej i normalnego życia.

Czy mogę poddać się badaniu rezonansem magnetycznym jeśli mam wszczepiony implant ortopedyczny?

Z uwagi na swoją dokładność a także większą dostępność, badanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) coraz częściej stosowane jest w diagnostyce wielu schorzeń. Stąd zapewne wzrost zapytań ze strony pacjentów w powyższym temacie. Niestety odpowiedź na postawione pytanie nie jest jednoznaczna. Wszystko zależy od materiału z jakiego wykonano implant.

Aby, jako producent, udzielić wiążącej odpowiedzi potrzebujemy dokładnej wiedzy na temat wszczepionych Państwu implantów. Niestety informacja typu „mam implant ChM” nie jest wystarczająca, ponieważ nie mówi nam z jakiego materiału wszczepiony Państwu implant został wykonany.

W swojej ofercie posiadamy wyroby wykonane ze stali nierdzewnej, stopów tytanu, kobaltu, polimerów lub ich kombinacji.

Celem ustalenia materiału z jakiego wykonano implant potrzebujemy jego numeru katalogowego (REF) bądź numeru LOT. Są to dane przepisane konkretnemu implantowi i tylko z nim związane.  Tylko na tej podstawie możemy określić czy istnieje możliwość wykonania badanie MRI oraz udostępnić stosowne oświadczenie. Wspomnianą wyżej szczegółową wiedzę powinniście Państwo uzyskać w szpitalu, na oddziale, u lekarza, który przeprowadził zabieg.

ChM, jako producent, przekazuje te i inne informacje w instrukcji stosowania (ulotka IFU) dołączonej do każdego implantu.

Informacja taka powinna być zawarta w księdze zabiegów na bloku operacyjnym, i/lub umieszczona na karcie leczenia szpitalnego, otrzymywanej przy wypisie. Dbając o własne bezpieczeństwo proście Państwo o wylistowanie wszystkich użytych w zabiegu implantów.

Podkreślamy „wszystkich”, ponieważ zdarza się, iż operator (chirurg ortopeda) podczas zabiegu stosuje dodatkowe implanty wykonane z innego materiału niż podstawowy system.